Je kunt op verschillende manieren vogels kijken. De één rijdt graag naar zeldzame vogels toe, de ander staat graag op de telpost of loopt hele dagen door natuurgebieden. Weer een ander gaat voor het mooiste plaatje. Dan is er ook nog een categorie waar de focus ligt op het vinden van zeldzame soorten. En zo zijn er nog wel meer te noemen. Ieder geniet op zijn eigen manier van deze veelzijdige hobby en dat respecteer ik. Ieder zijn ding zullen we maar zeggen. Zelf vind ik een mix van al deze hierboven genoemde categoriën erg leuk.
Oktober is de maand voor vogeltrek. Dat levert vaak ook gekke dwaalgasten op. Vorige week was het raak. De één na de andere zeldzame soort werd gemeld. Toen er op mijn vrije dag twee witkeelgorzen werden gezien op de Maasvlakte was de keuze snel gemaakt. Ik was bijna thuis na een ochtendje met Carlo te hebben gestruind door de duinen nabij IJmuiden. Niet helemaal op de route, maar vooruit maar. Aangekomen op locatie hoefde ik niet te zoeken. Een twintigtal vogelaars stond al op de dijk. Na nog geen twee minuten doken de vogels de diepe bossage in. Ik kon gelukkig wat plaatjes maken, maar toen het begon te spetteren gaf ik het al snel op. Later die avond doken de vogels weer op en lieten ze zich geweldig zien. Eerlijk gezegd baalde ik wel dat ik die middag zo ongeduldig was geweest...
De dag erop komt er net na de klok van twaalf uur een waarneming door van een grote pijlstormvogel in de havens van Rotterdam. De kans dat de vogel er 24 uur later nog zou zitten is klein, maar een paar fanatiekelingen gaan zoeken. Wonder boven wonder wordt de vogel teruggevonden. De vogel dobbert inmiddels op de NIeuwe Waterweg. Mijn werk laat ik voor wat het is. De vogel is vliegerig. Dat zorgt voor de nodige stress. Het verkeer werkt niet mee. Na zo'n twirtig minuten extra vertraging kom ik aan op plaats van bestemming. De vogel is inmiddels al een paar kilometer westwaards gevlogen. Tik!
Voor het mooie sta ik aan de verkeerde kant van de rivier. Grote afstand tot de vogel en tegenlicht. Omrijden naar de landtong van Rozenbrug blijkt goed uit te pakken. De vogel is inmiddels een baai ingezwommen en dobbert rustig op ongeveer twintig meter van de kant. Wat een rammer! Het wordt een gezellige boel met alle vogelaars. Het leuke aan dit soort momenten is dat je ze niet van te voren weet. Zo sta je ineens op een donderdagmiddag met veel vogelaars naar een grote pijlstormvogel te kijken. Je spreekt weer een hoop bekenden en geniet van de soort.
De witkeelgorzen zitten er nog. Nu ik toch in de buurt ben rijd ik er nog even langs. En met succes! De vogels fourageren op nog geen twee meter afstand voor ons. Wat een buitenkansje! Blij dat ik nog eens gegaan ben. In het zelfde bosje zit ook een bladkoning en draaihals. Oktober is aan!
Ook in de maanden augustus en september ben ik er zo nu en dan op uit gegaan. Hieronder de 'vangst'
Reactie plaatsen
Reacties